Storythai

ก า ร ที่ เ ร า จ ะ รั ก ใ ค ร สั ก ค น . . . .
การที่เราจะรักใครสักคน....
ไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลว่าทำไมเราจึงไปรักเขาได้
แต่ให้รู้ไว้ว่าทุกวันนี้เรารักเขาและต้องรักให้ดีที่สุดก็พอ
การที่เราจะรักใครสักคน....
ไม่ต้องสนว่าหนทางข้างหน้าจะมีอุปสรรคมากมายแค่ไหน
แต่ควรนึกขอบคุณโชคชะตาที่สร้างให้มีอุปสรรค
เพื่อให้เราทั้งสองได้ร่วมฟันฝ่าไปด้วยกัน
การที่เราจะรักใครสักคน....
ไม่ต้องไปเสียเวลาคิดว่าเขาทำอะไรเพื่อเราบ้าง
แต่ให้มานั่งถามตัวเองดูว่า
วันนี้เราทำอะไรเพื่อคนที่เรารักแล้วหรือยัง
การที่เราจะรักใครสักคน....
ไม่ต้องไปมัวระแวงว่าเขาจะไปมีใครอื่นนอกเหนือจากเรา
แต่ควรระวังใจของตัวเองให้เข้มแข็งพอที่จะไม่รับใครเข้ามาในใจอีก
การที่เราจะรักใครสักคน....
ไม่ต้องไปขุดคุ้ยเรื่องราวในอดีตของเขา ว่าเขาเคยมีใครยังไง
แต่ให้คิดไว้ว่าทุกวันนี้มีเขาและเราอยู่ด้วยกัน....อดีต..ถึงอย่างไรก็คืออดีต
การที่เราจะรักใครสักคน....
เมื่อทะเลาะกัน คำว่าแพ้หรือชนะ ก็ไม่สำคัญ
เราจึงยอมให้เขาเป็นฝ่ายชนะเสมอ
ถ้าทำให้เขาสบายใจ
การที่เราจะรักใครสักคน....
ไม่ควรพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเขา
แต่ควรพยายามปรับตัวเองให้เข้ากับเขาจะดีกว่า
การที่เราจะรักใครสักคน....
ไม่ควรหูเบา
เพราะอาจทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเรากับคนที่เรารักได้
การที่เราจะรักใครสักคน....
ไม่ใช่การสัมผัสกันด้วยร่างกาย
แต่เป็นการสัมผัสกันด้วยหัวใจต่างหาก
การที่เราจะรักใครสักคน....
ไม่จำเป็นต้องบอกรักกันทุกวัน
เพราะการที่เราคอยห่วงใยกันอยู่เสมอๆ
ก็สามารถทดแทนคำว่ารักได้ดี แม้สักล้านคำ
การที่เราจะรักใครสักคน....
ไม่เกี่ยวกับสิ่งของนอกกายใดๆเลย
เพราะความรักไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงิน
หรือแลกมาได้ด้วยทรัพย์สิน
การที่เราจะรักใครสักคน....
ไม่ต้องคอยนับว่าเขามีข้อเสียมากมายสักกี่ข้อ
เพราะข้อดีของเขาก็มีมากพอที่จะทำให้เราลืมข้อเสียทั้งหมดของเขาได้
การที่เราจะรักใครสักคน.....
ไม่จำเป็นต้องตัวติดกันตลอดเวลา
แค่เรามีเขาอยู่ในใจทุกนาทีก็พอ
การที่เราจะรักใครสักคน....
เมื่อเห็นเขาเสียใจ ไม่ต้องรอจนกระทั่งเขาเสียน้ำตา
แล้วค่อยเข้าไปปลอบใจ
แต่ควรรีบเข้าไปแบ่งเบาความทุกข์ของเขาเสียตั้งแต่เมื่อเราเห็นเขาเงียบๆซึมๆไป
เพราะหากเราปล่อยเขาไว้จนสายเกิน
ผลสุดท้ายแล้วคนที่จะเสียใจที่สุดเมื่อรู้ตัวก็คือตัวเราเอง
การที่เราจะรักใครสักคน....
อย่ารอที่จะบอกรัก ให้รีบบอกคนที่เรารักซะ
ก่อนที่จะไม่มีเขาคนนั้นให้บอกอีกต่อไป ******
การที่เราจะรักใครสักคน....
แม้ว่าอาจทำให้เราตาบอด แต่ก็ทำให้เราได้รับรู้และเข้าใจ
ว่าความสุขจากการที่ได้รักใครสักคน มันมีมากมายแค่ไหน
การที่เราจะรักใครสักคน....
จงเชื่อมั่นในตัวเขาให้มากๆ
การที่เราจะรักใครสักคน....
ง่ายยิ่งกว่าการพยายามลบเขาออกไปจากหัวใจ
..............ความรัก สอนให้เราได้เรียนรู้หลายๆสิ่ง
ความรักเป็นบทเรียนดีๆ ที่ไม่อาจเข้าใจได้ถ่องแท้ถ้าไม่ได้สัมผัสด้วยตัวเอง
ความรัก ทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ทำให้เราเข้าใจอะไรๆมากขึ้น
ความรัก ทำให้เราเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ
นี่คือสิ่งที่เราได้เรียนรู้ ....จากการที่เราได้....รัก....ใครสักคน...
 


ถ้าคนสองคนต่างแยกทางกันเดิน
ถ้าเรายังทำใจไม่ได้
ถ้าเวลาคอยช่วยเยียวยา
ถ้าเราเริ่มมีสติ
ถ้าเราสร้างกำลังให้กับหัวใจ
ถ้าเราพยายามลืมตาเพื่อมองความเป็นจริง
ถ้าเราสามารถกลับมาเป็นคนเดิมได้ในที่สุด
และ ถ้าเขากลับมาขอเริ่มต้นใหม่
เหตุการณ์โลกแตกที่ทำให้เราสับสน
กินไม่ได้นอนไม่หลับ ไม่รู้จะทำอย่างไรดี
ช่วงเวลาที่อยากให้กลับมาก็ไม่มา
แต่พอลืมได้แล้ว
เป็นคนที่พร้อมจะใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขแล้ว
ทำไมเขาถึงกลับมา
จะวางใจเขาได้ไหม
จะตอบรับหรือปฏิเสธเขาไป
เราควรจะทำอย่างไรดี
ถามใจตัวเองให้ดีเสียก่อนว่าจะเลือกหรือจะหยุด
เรามีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธเขาได้ทุกเมื่อ
เขาใช่ไหมที่ทิ้งเราไป
เขาใช่ไหมที่ฝากรอยแผลไว้
เขาใช่ไหมที่ทำให้เราเจ็บช้ำ
อย่าอ่อนไหวไปกับคำพูดของเขา
เขาจะพูดให้เราหลงใหลได้ปลื้มกับภาพชวนฝันยังไง เราต้อง ใจแข็ง
เพราะถ้าเราเผลอไปกับคำพูดหวานๆที่หว่านล้อม
เราอาจจะติดกับดักที่เขาเตรียมมาอย่างดี
อย่าทำให้เขาคิดว่าเราเป็นลูกไก่ในกำมือ
เป็นของตายที่เขาจะกลับมาหาเมื่อไรก็ได้
ที่สำคัญ  อย่าให้เขาดูถูกว่าเรา โง่ โดยเด็ดขาด
สิ่งที่เราควรทำคือสร้างเกราะป้องกันตัวเอง
พยายามฟังหูไว้หู อย่าเชื่อในสิ่งที่เขาพูดทั้งหมด
เขาจะเดินเกมอย่างไร เขาจะมาไม้ไหนก็ช่าง
สิ่งที่เราต้องรู้ไว้เพียงอย่าเดียว คือ เราต้องเป็นผู้คุมเกม
อย่าทำตัวเป็นคนดีขี้ใจอ่อน
ในภาวะที่เราเป็นฝ่ายตัดสินใจ
เราต้องชัดเจนไปเลยว่า อันไหนถูก อันไหนผิด
อย่าคิดว่าการที่เขาเดินเข้ามาขอคืนดี เขาจะมาดี
เขาอาจทำตัวให้น่าสงสาร
อาจสารภาพผิดหมดทุกอย่างที่เคยทำลงไป
อาจโทษตัวเองว่างี่เง่าที่ไม่เห็นคุณค่าของเรา
อาจบอกว่าเราคือคนที่ดีที่สุด
และเขาอาจทำอะไรบางอย่าง
เพื่อแสดงให้เราเห็นว่าเขา สำนึกผิดแล้ว
ทุกสิ่งทุกอย่างที่หล่อหลอมให้เราเข้มแข็งได้อย่างทุกวันนี้
ไม่ใช่เพราะเขาหรอกหรือ
ก็เพราะว่าเขาทิ้งเราไป
เราถึงมีเวลาได้คิดทบทวนอะไรตั้งมากมาย
เพราะฉะนั้น
อย่าใจละลายไปกับแววตาท่าทางที่น่าสงสารนั้น
เราจะกลายเป็นคนที่น่าสงสารมากกว่า
พึงระลึกไว้เสมอว่า...
คำพูดและการกระทำ
สามารถเสแสร้งแกล้งทำได้
แต่สิ่งหนึ่งที่จะโกหกกันไม่ได้คือ แววตา
เราไม่ควรลืมเรื่องราวแต่หนหลังที่เคยทำให้เจ็บ
เราต้องคิดถึง  บทเรียน  ที่เคยได้รับมา
คิดถึงให้มากๆ และควรแสดงออกให้เขาเห็นว่า
เราไม่ใช่คนที่ลืมอะไรได้ง่ายๆ เหมือนที่เขาลืม
ถึงแม้เราจะไม่ได้ผูกใจเจ็บแล้วก็ตาม



ไม่ต้องถาม.....!!
ว่าทำไม ไดน่านี้ถึงต้องอัพแบบนี้ ...เพราะว่าเราก้อไม่รุเหมือนกัน
ช่วงนี้รุสึกอารม ความอ่อนไหวไนร่างกาย มันแปรปรวนเสมอๆ
ก้อไม่รุเหมือนกันว่าทำไม???
แต่วันจันทร์ที่ผ่านมา ...แปนวันที่เรา มีความสุกก  กก*
สุก*มากซะจน นน!! อยากหยุดเวลานี้ไว้ซะ!!
ทำไม ?? เวลาต้องเดินผ่านไปเรื่อยๆๆ ไม่เข้าไจ??
ทำไม ?? เพราะอะไร ?? เวลาที่เรามีความสุก ทำไม??
ทำไม ?? มันไม่หยุดเวลาไว้อยุกับที่*
ไม่มีไคเห็นไจกันแระกัน แต่เมื่อมีเทออยุข้างๆ
มันรุสึกดีอย่างบอกไม่ถูก เราอยากอยุไกล้ๆเทอ เทอจารุบ้างไหม๊??
เราอยากบอกเทอ ดังง งงงๆ!! ว่า เราชอบเทอนะ รักเทอมาก*
แต่มันก้อคงจาทำไม่ได้ไช่ไหม๊?? เพราะอาไร?? ไม่เข้าไจ??

ไคก้อได้ช่วยบอกที เราจาไม่ไหวแร้วว ววว!!
วันนั้น นนน* เพื่อนๆรุไหม๊?? ว่าคนที่เราชอบมาตลอด*
เค้าดีกะเราขนาดไหน!!
เด๋วเราจะเล่าไห้ฟัง...

...วันจันทร์ แปนวันที่เราไปทำงานที่สีลม วันแรก
เราก้อไส่ส้นสูง (เตี้ยๆอ่ะน่ะ) แต่ไส่ครั้งแรกอ่า ไม่ชิน*
เรยปวดขามากมาย เรยโทไปบ่นกะ....(เรียกว่า นายบื้อแระกัล*)
นายบื้อเค้าก้อ รับฟังเราระบายไปเรื่อยๆ วันนั้นเราโทหานายบื้อทั้งวันเรย
แต่นายบื้อก้อไม่เคยสักครั้ง ที่จะไม่รับ เราเจ็บขามากเรยวันนั้นอ่ะ
เราต้องเลิกงาน 3ทุ่ม แต่วันนั้น เราไม่ไหวจิงๆ เรยกลับก่อน 1ชม.
เราก้อเรยโทหานายบื้อ นายบื้อก้อรับ
นายบื้อบอกว่าเด๋วจะมาหา จะมานวดเท้าไห้
เท่านั้นแหละ น้ำตาซึม...!! โอ้ววว วว ไม่น่าเชื่อว่านายบื้อของชั้นจะน่ารักซะขนาดนี้
เพราะว่า นายบื้อของเรา เค้าก้อทำงานเหมือนกัน แต่ว่าคนละที่
นายบื้อก้อต้องเลิกงาน 3ทุ่ม ที่จิงเจอกันก้อได้ ตอน3ทุ่ม
แต่เรามีเวลาไม่มาก เพราะแม่จะมารับที่สถานีคลองเตย
นายบื้อเรย เลิกงานก่อน 1ชม.แร้วนั่งรถใต้ดินมาหาเรา
มันแปนอาไรที่ซึ้ง งง!! มั่กมากก  กก
เรารักนายจัง นายบื้อ ออ**

เราก้อรอ ตงข้างๆโรงแรมดุสิตธานี รอสักพัก นายบื้อก้อมา
นายบื้อมาไวมั่กมาก กก. พอมาก้อถามอาการเรยว่าขาแปนยังไงมั่งง งง
แร้วยังบอกอีกว่า ถอดรองเท้าซะ!! เด๋วจะนวดไห้
(เราก้อเขินแปนนะ*) ฮ่า ...ๆๆๆ*
วันนั้น นายบื้อ พาเราไปเดินสวนลุม พวกเราแปนคู่สุดท้ายที่ออกจากที่นั่น
แปนความรุสึกอบอุ่น เพื่อนๆรุไหม๊?? ว่า...
วันนั้นขาเราเจ็บ เราเดินไม่ไหว จิงๆ* นายบื้อยื่นมือมา
ไห้เราจับ คล้ายกับไม้ยันเท้าอ่า* แปนอาไรที่แมนมักมาก*
ช่วยทำไห้เราหัวเราะ จนลืมความเจ็บที่ขา
ทั้งที่ร้อนก้อร้อน ที่กลับเดินเร่นไปพ้อมๆกัน
ทั้งที่เมื่อยขาเหมือนกัน แต่ก้อยังไปส่ง*
นี่มันคืออะไร?? เราอยากไห้มันแปนแบบนี้ไปเรื่อยๆ

เราอยากแปนตัวจิงของเทอ. จิงๆนะนายบื้อ
เรารุว่าเทอเนื้อหอม สาวๆเยอะ แต่ทุกๆเรื่องเราก้อเจ็บ
เจ็บมากซะจนมันชินชา* ชาจน นน ...ถ้าเราไม่รุเรื่องของนายบื้อ
แร้วเราจะมีโอกาศบอกความไนไจเหร๋อ?? ห๊ะ??
ขอแค่ถ้าเทอจะรักไค ชอบไค เราก้อเอาไจช่วย*
ขอแค่อย่าปิดกันเรย เรารับได้!! ถึงแม้ว่าเราจะเจ็บ
แต่มันก้อดีกว่าที่จะไม่รุอาไรเรย จิงม๊ะ??

แร้วว ววว...
แร้วถ้าเราบอกความไนไจออกไปหล่ะ เทอจะคิดยังไง??
เทอจะคิดเหมือนกับเรารึป่าว ววว??
เราอยากรุจัง*
นายบื้อ จะทำเหมือนกะเราแปนตัวน่ารังเกียจ รึป่าว วว??
ถ้าบอกไป นายบื้อรับไม่ได้ จะคุยกะเราอีกไหม๊??

แต่...
ถ้าบอกไปแร้วไจเราคิดตงกัน (ไม่มากก้อน้อย)
พวกเราจะแปนยังไงกันต่อไป ....*

ขอแค่คำตอบ ว่าตอนนี้ไนไจเทอ ไม่เหลือไคอยุ
แระคอยเปิดรับมันไห้กับเรา
แค่นี้* ก้อแปนสิ่งที่ทำไห้เรา ยอมนายบื้อทุกอย่าง!!
จิงๆนะ*

แต่... ที่เรารับไม่ได้กับความผิด
เพราะว่า... นายบื้อ ก้อแปนอดีต*แฟนเพื่อนเรา
แระเรา ก้อแปนอดีต*แฟนเพื่อนนายบื้อเหมือนกัน*
เรากัว* กัวทุกคนจะมองว่าพวกเราไม่ดี กัวโดนไห้นายบื้อต้องพลอยลำบากไปด้วย!!
แต่ถ้าแอบคบ* มันจะอึดอัดไหม๊??
เห้อออออ อออ.!!
ก้อไม่รุจาทำไงต่อไป
แต่ขอไห้ เราได้ไจตงกับนายด้วยเถอะ!!

ขอไห้ฝันทุกๆวันที่เราได้แปนแฟนกัน ไห้มันเกิดขึ้นจิงๆสักที*

ขอแค่นี้ก้อดีไจมากพอแร้ววว วว* เน๊อะ!!



พีเอส.
.ร๊ากตัวเอง
.ร๊ากป๊า ม๊า กง ม่า พี่ชาย
.ร๊ากเพื่อนที่ดี ไนหลายๆแขนงของดุ๋ยนะ
.ร๊ากคอมเม้นที่ดี ขอบคุนจิงๆ
.ร๊ากโกโก้ แกยังแปนหมาสุดที่รักของเราเสมอ* แปน1ไนไจ*
.ร๊ากพ.ห.
.ร๊าก 42* 32*
.ร๊ากนายบื้อ!! รักมาก จน... ไม่มีไคแทนนายได้อีกแร้ว*
.ร๊ากคนอ่าน
.ร๊ากคนเม้น

 
U Got Me : Inter Groove Vol.1



_____เพลงนี้โดน!! อย่างแรง!!_____

~ว่าคนที่เธอรัก อยู่ตรงนี้
แค่หันมาก็เจอ ไม่เห็นต้องไปมองที่ไหน !!~

~มีฉันแล้วยังจะมองหาใครอีก
มีฉันแล้วเธอจะไปสนใครอีก
รู้ว่าเธอแค่มอง ก็พอจะเข้าใจ บางทีก็คิดมากไป
กลัวว่าฉันจะไม่ดีเหมือนใครๆ
กลัวว่ารักเราที่มีนั้นจางไป
ถึงยังไงก็มีแต่เธอในหัวใจ
และฉันก็ไม่โกรธ แค่อารมณ์น้อยใจ~





E-Dit
27/05/07

โอ้ววว ววว*
เพื่อนๆขา เราไม่ไหวแร้ววว ววว ไจจะละลายย ยย
ม่ายน้า...!!  นายบื้อ  อย่า!! อย่ามาทำเราไจละลายสิ
ฮ่าๆๆ....

เด๋วจะเล่าเรื่องวันนี้ไห้ฟัง
แปนอาไรที่แบบว่า ซึ้ง-ปลื้ม นายบื้อมั่กมาก*

ก้อ...อออออ ออ
วันนี้เราไปทำงาน ที่เดิม*ค่ะ (สีลม)
แร้วเค้าเขียนไว้ ว่าหลัง21.00 ประชุมทุกคน!!
อ่าววว วว* เราก้อต้องอยุอ่าจิ
ตอนแรกกะจะได้มีเวลาอู้กะนายบื้อซะหน่อย ย
อ๊ะโด่..!!*

แต่แร้วว วว เรยโทไปบอกแม่ ว่าวันนี้กลับบ้านดึกนะ
เพราะว่าวันนี้มีประชุม พี่ที่ร้านบอกว่า ประชุมไม่เกิน 4ทุ่มครึ่ง*
อ่าวว วว  โคดดึก แร้วเราจะเอาไงดี นัดนายบื้อไว้ซะด้วยสิ!
เรยบอกแม่ไปอีกว่า ขอไปกินข้าวต่อแร้วกัน แร้วจะรีบกลับ
แม่ก้อโอเค*

วันนี้ก้อประชุมค่ะ เกือบ3ทุ่มครึ่งถึงจะได้เริ่มประชุมกัน
ประชุมเสร็จ ก้อ 4ทุ่มนิสๆเข้าไปแร้วว วว
แต่.... นายบื้อยังรอเรา นายบื้อยืนอยุคนเดียวว วว*
ทั้งๆที่ ไม่มีคน แต่ก้อยังรอ*
ซึ้งค่ะ*!!~

แระแร้ววว วว ฝนก้อตกค่ะ
555+ ออกไปก้อเปียก หิวก้อหิว
ทำไงง งง?? ?

นายบื้อถอดเสื้อคลุมค่ะ ออกมากาง
แร้วว วว พวกเรา 2คน ก้ออยุไนนั้นค่ะ
ฮ่าๆๆ ... บางคนอาจบอกว่าดูหนังมากไปรึป่าว
แต่ ...จิงๆนะ นายบื้อของเราแมนมากๆค่ะ
จะพาเราไปกินข้าว แต่ฝนตก เรยต้องกลับบ้าน
นายบื้อไปส่งเราถึงสถานีเรย
โอ้ววว ววว*
แต่พอถึงสถานี เราบอกว่า หิวอ๊ะ! อยากกินข้าว
นายบื้อเอาเรยค๊ะ พาเรากลับไปสวนลุมไนท์
แต่... ...แม่โทมา บอกว่ารถไฟไต้ดินปิด 5 ทุ่มนะ
กลับมากินข้าวบ้านเถอะ!!

เอาไงหล่ะ ก้อต้องกลับสิ
เราเรยต้องไปส่งนาบบื้อแทน
ฮ่าๆๆ ..ๆ ก้อนายบื้อมาส่งเราตั้ง 4 วันแร้วนะ
1วัน สำหรับเราไปส่งนายบื้อ คงไม่แปนไรมั้ง?

วันนี้ดีไจทั้งวันเรยอ๊ะ!!
เราจะรักนายตลอดไป* นายบื้อ*






....แต่ ที่แย่ที่สุด ก้อคือ.... คนไนที่ทำงานเรา แหนนายบื้อ*
เอาเข้าแร้วไง งง
ทำไงดี เราก้อต้อง แปนขี้ปากชาวบ้านแน่ๆ
เส้าจิงกรู*


ไปล้า....
มีคนถามว่าเพลงนี้เพลงอาไร
เพลงนี้ชื่อว่า
U Got Me
เคเค๊?? ?

.ร๊ากเทอนะย๊ะ นายบื้อ*.